Wanneer je de diagnose kanker krijgt, verandert alles in één klap. In dit artikel deelt ervaringsdeskundige Minke haar persoonlijke verhaal over de wervelwind aan emoties, het belang van een ‘dreamteam’ om je heen en de kracht van openheid.
De eerste schok en de wervelwind van emoties
Het proces begint vaak al in de wachtkamer, nog voordat het gesprek met de arts plaatsvindt. Minke vertelt: “Toen ik de uitslag moest krijgen, zaten we in de wachtkamer. Op dat moment belde mijn huisarts eigenlijk al van: ‘Wat is er nu aan de hand?’. Toen moest ik nog de spreekkamer in. Toen wist ik eigenlijk daardoor al: het is geen goed nieuws.”
De impact van zo’n bericht is overweldigend. “Mijn eerste reactie was om heel erg in shock te zijn. Verdriet ook wel, want ik had juist een leven dat net een beetje rustiger leek te worden. Ik dacht echt: ‘dat dit er nu achteraan komt, dat had ik echt niet verwacht’. Alles waar je van dacht dat de boel weer een beetje stabiel was, werd enorm aan het wankelen gebracht. Dat geeft echt een wervelwind aan emoties en een stuk boosheid, ook wel richting mijn eigen lijf. Waarom? Daar vind je op dat moment geen antwoord op.”
Het ‘Dreamteam’
Ondanks de chaos vond Minke relatief snel een manier om met de situatie om te gaan door open te zijn naar haar omgeving. “Er gingen wel heel veel emoties door mij heen en ook door mijn omgeving heen. Maar heel snel kwam er meer rust en vertrouwen, zo van: ‘Ik ga hierin en ik ga er eigenlijk alles aan doen om hier goed doorheen te komen.’ Ik ben wel van mening dat als je zelf daarin open bent, je dat ook van je omgeving terugkrijgt.”
Deze openheid hielp in het contact met haar kinderen: “Ik denk ook richting mijn kinderen dat ze kunnen zien dat er heel veel emoties zijn en dat dat op een gegeven moment weer een beetje neerdwarrelt en rustiger wordt.”
Minke noemt de mensen om haar heen haar ‘dreamteam’. “Ik had een heel fijn ‘dreamteam’ om mij heen. Op een gegeven moment ben ik gaan uitzenden dat ik er heel veel vertrouwen in had en toen kreeg ik eigenlijk die reacties ook van mijn omgeving terug. Wat ik uitzond, kreeg ik daarin weer van mijn omgeving terug. Het er echt veel met mensen over hebben en daar echt open en eerlijk over zijn.”
De waarde van lotgenotencontact achteraf
Tijdens haar ziekteproces dacht Minke niet direct aan lotgenotencontact, maar met de kennis van nu kijkt ze daar anders naar. “Ik heb in die tijd niet zozeer nagedacht over lotgenotencontact. Ik zou het best wel hebben willen weten, achteraf gezien. Want ik denk dat contact met anderen die ook behandeld zijn ervoor zorgt dat je met weinig woorden herkenning en steun bij elkaar vindt. Ik wist niet dat dat een mogelijkheid was. Ik herinner me ook niet dat dat in het ziekenhuis naar voren kwam.”
Advies: je hoeft het niet alleen te doen
Minke wil anderen meegeven dat hulp vragen een teken van kracht is en dat ondersteuning op maat essentieel is. “Wat ik mensen zou willen meegeven is: je doet het hele proces echt niet alleen. Dus je mag daarin echt wel hulp vragen. Welke hulp je daarin wenst, is voor iedereen persoonlijk. Maar kijk goed om je heen: wat heb ik nu aan hulptroepen en wat zou ik daar nog bij kunnen gebruiken? Zeker het inzetten van een ervaringsdeskundige kan daarin voor heel veel herkenning en steun zorgen. Dus je hoeft het niet alleen te doen. Ik denk dat dat een hele belangrijke is.”
Steun van een ervaringsdeskundige
CancerConnect is er speciaal voor mensen zoals Minke, die behoefte hebben aan herkenning en steun buiten de medische muren van het ziekenhuis. Het nationale netwerk van ervaringsdeskundigen zorgt ervoor dat je goed geïnformeerd en gesteund dit traject doorloopt. Wat staat je te wachten naast het medische aspect, zowel praktisch als emotioneel? CancerConnect zorgt ervoor dat je dit traject niet alleen hoeft te doorlopen. Wil jij jouw verhaal delen of praten met iemand die begrijpt wat je doormaakt, net als Minke? Neem contact met ons op voor lotgenotencontact.
